Spor.

Bugün varlığından bile haberdar olmadığım kaslarımı çalıştırmış olacağım ki ağrıdan sızıdan ölüyorum şu anda.

Annem beni yıllarca spora teşvik etti. Niyeyse bir dikiş tutturamadım. Çok çabuk mu sıkılıyorum nedir?
3 yıl falan tenise gönderildim zorla. (şimdi keşke devam etseymişim diyorum) 2 yıl da yüzmeye gönder. Sen ortam yapcam diye de lisenin ilk yılında badminton klubüne gir.

En son yaptığım spor olan badmintondan sonra bugün bir iki hareket yapayım dedim. Yok anam! Sana göre değilmiş oğlum o haraketler. O nasıl bir acı, sızı? Yatağıma, peluş yastıklarıma fırlatamıyorum kendimi. Halbuki en büyük zevkimdi. Sanki bi şey dışarı kaçacakmış gibi oturuyorum falan. -ahaha-

Kendime dair bi şey öğrenmiş bulundum ama sonuç olarak. Spor herkese faydalı olabilir fakat sana değil aslanım!